ਬਾਪੂ ਦਾ ਫੋਨ

ਘੰਟੀ ਖੜ੍ਹਕੀ
ਪਿੰਡੋਂ ਫੋਨ ਆਇਆ
ਬਾਪੂ ਲੱਗਿਆ ਦੱਸਣ-
ਬਿਜਲੀ ਆਉਂਦੀ ਨ੍ਹੀਂ
ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਨ੍ਹੀਂ
ਰੋਹੀ ਆਲਾ ਬੋਰ ਬਹਿ ਗਿਆ
ਫਸਲ ਸੁੱਕਗੀ...

ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਐ,
ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ
ਬਾਹਮਣ ਤੇ ਸ਼ੇਖ ਲੜ ਪਏ
ਗੁਰਦਵਾਰੇ ਦਾ ਭਾਈ
ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਫੜਿਆ ਗਿਆ
ਸਰਪੰਚੀ ਪਿੱਛੇ
ਲੜਾਈ ਹੋਗੀ
ਕਤਲ ਹੋ ਗਿਆ...

ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਐ,
ਤੇਰਾ ਤਾਇਆ
ਹਲ਼ਕੇ ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਵੱਢ ਲਿਆ
ਚਾਚੀ ਤੇਰੀ ਦੇ
ਭੀਸਰੀ ਗਾਂ ਨੇ ਸਿੰਗ ਮਾਰਿਆ
ਕਈ ਮੁੰਡੇ ਨਸ਼ਾ ਖਾਕੇ ਮਰਗੇ
ਰੇਤਾ ਬਜਰੀ ਮਿਲਦਾ ਨ੍ਹੀਂ
ਕੋਠਾ ਛੱਤਣ ਨੂੰ
ਮੱਛਰ ਬਹੁਤ ਐ...

ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਐ ਪੁੱਤ,
ਰੁਪਈਏ ਦੀ ਕੀਮਤ ਘੱਟਦੀ ਜਾਂਦੀ
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ
ਕੰਧਾਂ ‘ਤੇ ਲਾਉਂਣ ਆਲੇ ਕਾਗਤ ਨਾਲੋਂ
ਸਸਤਾ ਹੋਜੂ
ਗੰਢੇ ਮਹਿੰਗੇ ਹੋਗੇ...

ਸਭ ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਐ,
ਮੈਂ ਕਿਹਾ-
ਨਹੀਂ ਬਾਪੂ
ਕਿਸੇ ਰੱਬ- ਰੁੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨ੍ਹੀਂ
ਸਭ ਲੀਡਰਾਂ ਦਾ ਬੇੜਾ ਬਹਿ ਗਿਆ
ਪੀ. ਐਚ. ਡੀ. ਕਰ ਕੇ ਵੀ
ਕਨੇਡਾ ‘ਚ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਂਣ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ
ਉਏ ਬਾਪੂ, ਲੀਡਰਾਂ ਦਾ ਬੇੜਾ ਬਹਿ ਗਿਆ
ਉਏ, ਸਭ ਲੀਡਰਾਂ ਦਾ ਬੇੜਾ ਬਹਿ ਗਿਆ......
.........
ਉਏ, ਦੁਸਟਾ
ਤੂੰ ਨ੍ਹੀਂ ਕਦੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ....
ਕਹਿਕੇ ਬਾਪੂ ਫੋਨ ਕੱਟ ਗਿਆ ।

ਗੁਰਮੇਲ ਬੀਰੋਕੇ, ਕਨੇਡਾ✍️

ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਬੇੜੀ , ਸੌਖੀ ਬੰਨੇ ਲਗਦੀ ਨਹੀਂ ।

ਇਸ਼ਕ  ਦੀ  ਬੇੜੀ , ਸੌਖੀ ਬੰਨੇ  ਲਗਦੀ  ਨਹੀਂ ।
ਬਿਰਹੋਂ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਤਾਂਘ ਵਸਲ ਦੀ ਤਜਦੀ ਨਹੀਂ ।

ਪਿਆਰ ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ, ਸੱਭ ਨੂੰ ਰੰਗ ਜਾਂਦਾ,
ਮੁਹੱਬਤ  ਵੰਡਣ  ਨਾਲ,  ਮੁਹੱਬਤ  ਘਟਦੀ  ਨਹੀਂ ।

ਮੇਲ  ਜਦਾਈ,  ਗ਼ਮੀਂ  ਖੁਸ਼ੀ,  ਦੁੱਖ ਦਰਦ ਬਿਨਾਂ,
ਜ਼ਿੰਦਗੀ  ਦੀ  ਨੁਹਾਰ,  ਅਸਲੀ  ਲਗਦੀ   ਨਹੀਂ ।

ਉਸੇ  ਅੱਖ  ਵਿੱਚ  ਘੱਟਾ ਪਾ,  ਉਸ ਕੀ  ਖੱਟਿਆ,
ਤੱਕਦੀ  ਉਸਦਾ  ਰਾਹ,  ਕਦੇ  ਜੋ  ਥੱਕਦੀ  ਨਹੀਂ ।

ਔਖਾ  ਸੌਖਾ,  ਦਿੱਲ  ਅਥਰਾ  ਵੀ  ਸਮਝ ਗਿਆ,
ਕਿ  ਟੁੱਟੀ  ਪੱਤੀ,  ਮੁੜ ਟਾਹਣੀ ਤੇ ਲਗਦੀ ਨਹੀ ।

ਏਦਾਂ ਦਿੱਲ ਨੇ ਸਾਂਭੀਆਂ,  ਕੁੱਝ ਮਿੱਠੀਆਂ  ਯਾਦਾਂ,
ਜੁਦਾਈ  ਹੁੰਦਿਆਂ  ਵੀ,  ਜੁਦਾਈ  ਲਗਦੀ ਨਹੀਂ ।

ਉਸ  ਬੇਵਫ਼ਾ  ਨੂੰ,  ਦੁਰ-ਅਸੀਸ  ਵੀ  ਕਿੰਝ ਦਿਆਂ,
ਆਪਣੀ ਲੱਤ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਵੱਜਦੀ ਨਹੀਂ ।

ਸਤਿਪਾਲ ਸਿੰਘ ਡੁਲ੍ਹਕੂ✍️

ਝੂਮਦੀ ਜਦ ਵੇਖੀ, ਟਾਹਣੀ ਗੁਲਾਬ ਦੀ

ਝੂਮਦੀ ਜਦ ਵੇਖੀ, ਟਾਹਣੀ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ।
ਯਾਦ ਆ ਗਈ, ਅੰਗੜਾਈ ਜਨਾਬ ਦੀ ।

ਮਚਲਦਾ ਹੈ ਗੀਤ, ਹੁਣ ਗੁਣਗੁਣਾਨ ਲਈ,
ਕਿਤੋਂ ਛੇੜ ਤਾਰ ਕੋਈ, ਦਿਲੇ-ਰਬਾਬ ਦੀ ।

ਮਹਿਫ਼ਲ ਤੇਰੀ ਸਦਾ, ਦਿਲ ਮਾਨਣਾ ਲੋਚੇ,
ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਬਣ ਨਾ ਜਾਂ, ਹੱਡੀ ਕਬਾਬ ਦੀ ।

ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ, ਦੋ ਹਰਫ਼ ਤੂੰ ਝਰੀਟੇ,
ਮੁਕੱਦਸ ਹੈ ਮੇਰੀ, ਉਹ ਥਾਂਹ ਕਿਤਾਬ ਦੀ ।

ਮੁੱਦਤ ਹੋਈ ਪਾਇਆਂ, ਸਵਾਲ ਇੱਕ ਤੈਨੂੰ,
ਉਡੀਕ ਰਹੇਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਤੇਰੇ ਜਵਾਬ ਦੀ ।

ਸਬਰ ਵੇਖ਼ਣਾ ਮੇਰਾ, ਜੇਰਾ ਬੁਲੰਦ ਰੱਖੀਂ,
ਕਰ ਸਕਦਾਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ।

ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ, ਡਲ੍ਹਕੂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲੈਂਦੇ,
ਰਹੇ ਉਸਨੂੰ ਕਦਰ, ਹੁਸਨ ਤੇ ਸ਼ਬਾਬ ਦੀ ।

ਸਤਿਪਾਲ ਸਿੰਘ ਡੁਲ੍ਹਕੂ✍️

ਐਵੈਂ ਘੂਰ ਘੂਰ ਨਾ ਤੱਕਿਆ ਕਰ

ਐਵੈਂ ਘੂਰ  ਘੂਰ ਨਾ ਤੱਕਿਆ ਕਰ ।
ਕਦੇ ਸਾਡਾ ਦਿੱਲ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ।

ਕੁੱਝ ਸਾਡੇ  ਦੂੱਖ ਸੁਖ ਸੁਣਿਆ  ਕਰ ,
ਕੁੱਝ ਆਪਣੇ ਦਿੱਲ ਦੀ ਦੱਸਿਆ ਕਰ ।

ਜਰਾ ਪਿਆਰ ਗੂਹੜਾ ਕਰਨੇb ਲਈ ,
ਕਦੇ  ਮੰਨਿਆਂ  ਤੇ ਕਦੇ ਰੁੱਸਿਆ ਕਰ ।

ਅੱਖੀਆਂ  ਨੇ  ਸੱਭ ਕੁੱਝ ਦੱਸ ਦੇਣਾ ,
ਬੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ  ਹੀ  ਹੱਸਿਆ ਕਰ ।

ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰ ,
ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਿੱਲ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਰ ।

ਕਦੇ ਦਿੱਲ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਚਾਇਆ ਕਰ ,
ਐਵੇਂ ਸੋਚਾਂ  ਵਿੱਚ ਨਾ  ਫਸਿਆ  ਕਰ ।

ਏਦਾਂ  ਹਾਸੇ   ਖੁਸ਼ੀਆਂ   ਵੰਡਦੇ  ਹੀ ,
ਡੁਲ੍ਹਕੂ ਦੇ ਦਿੱਲ ਵਿੱਚ ਵਸਿਆ ਕਰ ।

ਸਤਿਪਾਲ ਸਿੰਘ ਡੁਲ੍ਹਕੂ✍️

ਚੱਲ ਦਿਲਾ ਵੇ ਟੁਰਦਾ ਚੱਲ

ਚੱਲ ਦਿਲਾ ਵੇ  ਟੁਰਦਾ ਚੱਲ ।
ਤੱਕਦਾ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਲ ਵਲ ।

ਪਿੱਛੇ ਪਰਤ  ਹੁਣ  ਨਾ ਤੱਕੀਂ ।
ਭੁੱਲ ਜਾਵੀਂ ਜੋ ਹੋਇਆ ਕੱਲ੍ਹ ।

ਕਿਸੇ  ਦੇ  ਉੱਤੇ  ਕਾਹਦਾ ਰੋਸਾ ,
ਮੁਕੱਦਰ ਨਹੀਂ ਜੇ ਆਪਣੇ ਵਲ ।

ਉੱਤੋਂ  ਜਿਹੜੇ ਪਿਆਰ ਜਤਾਂਦੇ ,
ਉਹ  ਵੀ  ਕਰਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਛਲ ।

ਜਦ ਵੀ ਚੰਦਰੀ ਯਾਦ ਸਤਾਂਦੀ ,
ਬਲ ਬਲ  ਉੱਠਦੇ  ਸੀਨੇ  ਸੱਲ ।

ਰੋਸੇ,  ਗਿਲ਼ੇ,  ਉਲ੍ਹਾਮੇ,  ਸਿ਼ਕਵੇ ,
ਇਹ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਗੱਲ ।

ਜਿ਼ੰਦਗੀ  ਦੇ ਸੱਭ  ਤੋਂ ਵਡਮੁੱਲੇ ,
ਸੱਜਣਾਂ ਸੰਗ ਮਾਣੇ  ਕੁੱਝ  ਪੱਲ ।

ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ ਬੈਠਿਆ ਵੇ ਯਾਰਾ ,
ਕਦੇ  ਤਾਂ  ਸੁੱਖ  ਸੁਨੇਹੜਾ ਘੱਲ ।

ਸਤਿਪਾਲ ਸਿੰਘ ਡੁਲ੍ਹਕੂ✍️

ਕਿੱਥੇ ਪੀਤੀ, ਕਦੋਂ ਪੀਤੀ, ਕਿੰਨੀ ਪੀਤੀ

ਕਿੱਥੇ ਪੀਤੀ, ਕਦੋਂ ਪੀਤੀ, ਕਿੰਨੀ ਪੀਤੀ 
ਬਸ ਏਨਾ ਹੀ  ਪਤਾ ਕਿ ਬਹੁਤ ਪੀਤੀ ।

ਤੂੰ ਕੀ ਜਾਣੇ ਜ਼ਾਲਮ  ਕਿ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ,
ਏਸ ਅੱਥਰੇ ਦਿੱਲ ਤੇ, ਕੀ ਕੀ ਬੀਤੀ ।

ਤੇਰੇ ਦਿੱਲ ਦੀਆਂ ਤਾਂ, ਤੂੰਹੀਉਂ  ਜਾਣੇ ,
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਕੀਤੀ, ਸਿਰਫ ਵਫ਼ਾ ਕੀਤੀ ।

ਤੇਰੀ ਯਾਦ , ਜਦੋਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣੀ ,
ਅਸੀਂ  ਹਰ  ਸ਼ਾਮ , ਤੇਰੇ  ਨਾਮ  ਕੀਤੀ ।

ਮੂੰਹ  ਮੁਲ੍ਹਾਜ਼ੇ  ਵੀ  ਤਾਂ ,   ਰੱਖਣੇ  ਹੁੰਦੇ ,
ਜਿੰਨੀ ਅੱਜ ਪੀਤੀ, ਯਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀਤੀ ।

ਆਪਣਿਆਂ ਤੋਂ ਯਾਰੋ,ਕਾਹਦਾ  ਉਹਲਾ ,
ਅਸੀਂ  ਜਦੋਂ  ਪੀਤੀ , ਸ਼ਰ੍ਹੇਆਮ ਪੀਤੀ ।

ਕਿਤੇ ਹੋ ਨਾ ਜਾਏ , ਕੋਈ ਸ਼ਾਮ ਉਦਾਸ ,
ਅਸੀਂ ਹਰ ਸ਼ਾਮ , ਸ਼ਾਮ-ਏ ਜਾਮ ਕੀਤੀ ।

ਸਤਿਪਾਲ ਸਿੰਘ ਡੁਲ੍ਹਕੂ✍️

ਬੇਲੋੜੀ ਚੀਜ਼

ਰਸਮੀ ਜਿਹਾ ਚੁੰਮਣ
ਝੂਠੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ
ਮਿਲਣ ਆਉਣ ਦਾ
ਛਿੱਥਾ ਜਿਹਾ ਵਾਅਦਾ
ਤੇ ਝੁਕੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ
ਝੱਟ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਬੈਠੇ
ਉਸਦੇ ਪੁੱਤ , ਬਹੂ ਤੇ ਪੋਤਾ ।
ਤੇ ਉਹ
ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਖਲੋਤਾ
ਸੇਜਲ ਅੱਖੀਆਂ
ਕੰਬਦੇ ਹੱਥ
ਉਦਾਸ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ
ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੀ ਕਾਰ ਵਲ ।

ਬਿਸਤਰ ਵਿੱਚ
ਅਰਧ ਸੁੱਤੀ ਅਵਸਥਾ ।
ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੰਡਲਾਂਉਂਦੇ
ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ।
ਦਿੱਲ ਚੀਰਦੀ ਇਕੱਲਤਾ
ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੇ ਬੇਬਸੀ ਵਿੱਚ
ਦਮ ਤੋੜਦੇ ਅਰਮਾਨਾਂ ਸੰਗ
ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਇਆ ਸਵੈਮਾਨ ।

ਪਰਦਿਆਂ ਦੀਆਂ
ਝੀਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਝਾਕਦੀ
ਚੰਨ ਦੀ ਚਾਨਣੀ ਵਿੱਚ
ਆਪਣੇ ਖੁਰਦਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ
ਚਿਹਰੇ ਦੀਆਂ ਝੁਰੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ
ਉਹ ਲੱਭਦਾ ਰਿਹਾ
ਆਪਣਾ ਬਚਪੰਨ ਅਤੇ
ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਜਵਾਨੀ ।

ਫੇਰ ਅਚਾਨਕ ਹੀ
ਯਾਦ ਉਸ ਗਾਰਡਨ-ਸ਼ੈੱਡ ਦੀ ।
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੀਆਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਭ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ।

ਜੋ ਕਦੇ
ਖਰੀਦੀਆਂ ਸਨ
ਬੜੇ ਹੀ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ
ਉਸਨੇ ਤੇ ਉਸਦੀ
ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ।
ਤੇ ਹੁਣ
ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ
ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ
ਗਾਰਡਨ-ਸ਼ੈੱਡ ਵਿੱਚ
ਉਸਦੇ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਬਹੂ ਨੇ ।

ਫੇਰ
ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜਿਵੇਂ
ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਅੱਜ
ਸੁੱਟ ਗਏ ਨੇ ਉਹ
ਕਿਸੇ ਗਾਰਡਨ-ਸ਼ੈੱਡ ਵਿੱਚ ।
ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ , ਫ਼ਾਲਤੂ
ਤੇ ਬੇਲੋੜੀ ਚੀਜ਼ ਵਾਂਗ ।

ਸਤਿਪਾਲ ਸਿੰਘ ਡੁਲ੍ਹਕੂ✍️

ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤਦੀ ਜਿੱਤਦੀ, ਹਾਰ ਗਈ

ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤਦੀ ਜਿੱਤਦੀ, ਹਾਰ ਗਈ
ਕਰ  ਅੱਗ  ਸਮੁੰਦਰ  ਪਾਰ ਗਈ

ਤੇਰੇ  ਵਰਗਾ  ਖ਼ਵਰੇ  ਮਿਲ ਜਾਵੇ
ਮੈਂ ਲੱਭਦੀ ਮਿਸਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਗਈ

ਚੰਗਾ   ਸਾਵਣ.    ਚੜ੍ਹਿਆ   ਏ
ਹੋ   ਨੀਂਦਰ   ਤਾਰੋ  ਤਾਰ  ਗਈ

ਕੋਈ  ਮੰਜ਼ਰ  ਅੱਖੀਂ ਜਚਦਾ ਨਹੀਂ
ਕਰ ਜਦ ਦੀ ਅੱਖੀਆਂ ਚਾਰ ਗਈ

ਉਹ ਅੱਖ ਸੁਲੱਖਣੀ ਭੁੱਲਦੀ ਨਹੀਂ
ਜੋ  ਕਰ  ਕੇ  ਦਿਲ  ਤੇ ਵਾਰ ਗਈ

ਅਲਮਾਸ ਕਿਸੇ ਦੀ ਉਲਫ਼ਤ ਵਿੱਚ
ਬਣ  ਵੇਲੇ  ਦਾ  ਸ਼ਾਹਕਾਰ   ਗਈ

ਸਾਇਮਾ ਅਲਮਾਸ ਮਸਰੂਰ✍️

ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਨੇ ਸੰਗਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ

ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਨੇ ਸੰਗਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ  ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੀ  ਮੰਗਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ

ਡਰਨੀ ਆਂ ਕਿ ਵੀਣੀ ਦਾਗ਼ੀ ਹੋ ਨਾ ਜਾਵੇ
ਕਸਮੇ  ਨਹੀਂ  ਬਚਾਉਂਦੀ  ਵੰਗਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ

ਮੇਰੇ  ਆਲੇ  ਦੁਆਲੇ   ਜਿਸਰਾਂ  ਭੌਣਾ  ਐਂ
ਲਗਦਾ ਏ ਸਿੱਖਿਆ ਵੱਲ ਪਤੰਗਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ

ਵੇਖ ਲਵੇਂ  ਤੇ ਪੈਰ ਈ  ਪੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਨਹੀਂ
ਜੀਅ  ਕਰਦਾ  ਏ  ਡਰ  ਕੇ ਲੰਘਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ

ਮੋੜੀਂ  ਨਾ  ਤੂੰ  ਖ਼ੈਰ  ਪਿਆਰ  ਦੀ  ਮੰਗੀ ਏ
ਅਲਮਾਸ  ਦੀ  ਚੁੰਨੀ  ਦੇ  ਰੰਗਾਂ  ਤੇਰੇ  ਕੋਲੋਂ

ਸਾਇਮਾ ਅਲਮਾਸ ਮਸਰੂਰ✍️

मुझे जिससे इश्क़ है
वो मेरे लिए ख़ास है
पर मैं उसके लिए बस एक अजनबी
एक बेनाम एहसास हूँ।
अपने ग़मों को ताक़ पर रखकर भी
सिर्फ़ उसी के बारे में सोचती हूँ
पर वो?
वो तो फ़ुर्सत में भी मुझे याद नहीं करता
क्योंकि उसका मुझसे कोई वास्ता नहीं।
हाँ, कभी-कभी अगर वास्ता पड़ भी जाए
तो वे लम्हे मेरे लिए अमानत बन जाते हैं
दिल की तिजोरी में क़ैद
कुछ पल की रोशनी जैसे।
मैं अक्सर सोचती हूँ
काश! वो पढ़ा-लिखा होता,
काश! वो किताबों से इतर
मेरे दिल के पन्ने भी पढ़ पाता।

अब्दुल रहीम चंदा✍️